De Plymouth divisie van de Chrysler Corporation in de Verenigde Staten bouwde tussen 1968 en 1980 de Plymouth Road Runner. Het was een zogenoemde muscle-car met prachtige looks. Zonder opsmuk, dat dan weer wel. Dit alles gold zeker voor modeljaar ’69. De Plymouth Road Runner in dit verhaal is één van de weinige in deze conditie die in ons land te vinden is. Enerzijds omdat ze hier van oorsprong eenvoudigweg niet geleverd werden, anderzijds omdat ons ‘fotomodel’ van top tot teen en van voor tot achter gedemonteerd en weer in elkaar gezet is.

We zijn verwend. Als nu de auto het begeeft, als dat al gebeurt, dan bellen we onmiddellijk de ANWB of andere pechdienst. Binnen de gestelde tijd komt er een vriendelijke man in uniform melden dat het euvel wel binnen acht minuten en vierentwintig seconden verholpen kan zijn. Onder voorwaarden kun je zelfs een vervangende auto krijgen als het te lang duurt! Vroeger ging dat heel anders, zeker bij motorrijders. Onderweg repareren was heel gewoon en boordgereedschap was allesbehalve een overbodige luxe! Als je eens deelneemt aan een van de steeds populairder wordende VMC rally’s dan kun je dat aan den lijve ondervinden

Marc van Rooij is trots op zijn Mercedes-Benz 560 SEC en steekt dat niet onder stoelen of banken. In AMK vertelt hij zelf over zijn passie.

In Puebla, Mexico werd op vrijdag 15 mei van 1981 de twintigmiljoenste (20.000.000ste) Kever gebouwd. Dat was reden genoeg om een beperkte oplage te bouwen van een speciale uitvoering die men ‘Silver Bug’ noemde vanwege de ‘diamantzilveren’ lak. Er werden er 3700 van gebouwd. Meer dan een half promille van de totale Silverbug-productie belandde bij Frans Mulder in Beckum…



We kregen op de redactie onlangs een mailtje van Matthias met de vraag of we interesse hadden in een verslagje van de restauratie van zijn motorfiets FN M90. Nu ken ik hem al een tijdje en ik herinnerde me hem als iemand die op z’n Zündapp 50 cc nogal eens een flinke rit durfde te rijden. Zo was hij samen met z’n vriendin van de partij tijdens de BOM-veteranentour waarvan u onlangs een verslag kon lezen. 700 km op een bromfiets, je moet het maar doen! Nu blijkt dat hij nog meer capaciteiten heeft want de FN die net gerestaureerd is, is werkelijk wonderschoon.

Er zijn mooie auto’s en er zijn lelijke auto’s. Er zijn fascinerende auto’s en er zijn saaie auto’s. Het mooie is dat iedereen daar een beetje anders over denkt. En je kunt ook dingen mooi vinden van lelijkheid. Hoe dan ook, (klassieke) auto’s kunnen echte aandachttrekkers zijn. Sta je met een kraam op een beurs en wil je een publiekstrekker? Zet er een mooie klassieker bij en het publiek stroomt in grote getale toe. Wil je op zo’n moment zorgen voor sensatie? Open dan de motorkap van die bijzondere bolide en het publiek komt op de geopende motorruimte af als vliegen op de stroop.

Een ‘rally’ hoeft in Groot-Brittannië niet perse te betekenen dat u zich in wedstrijdverband middels allerlei kaartleessystemen van de ene naar de andere plek dient te spoeden, nee bij de jaarlijkse BMC/BL Rally & Spares Day gaat het erom dat de deelnemers zich in hun voormalige BMC of BL product naar een locatie begeven om zich daar dan gezamenlijk te vermaken met de historie van hun merk. Mocht u niet weten wat BMC precies inhoudt, het gaat om de British Motor Corporation die zich in de jaren vijftig, zestig en zeventig bezighield met merken als Austin (ook Austin-Healey), Morris, MG, Wolseley, Riley, Vanden Plas, terwijl BL – de letters staan voor British Leyland – een nóg grotere overkoepelende en daardoor nóg loggere – organisatie was waarbij de merken als Triumph, Jaguar en Rover erbij werden ondergebracht. Ja, in beide gevallen ook de vrachtwagens! In de jaren negentig was het gebeurd. Wat er nog van over was ging verder, de rest gleed vrijwel geruisloos de geschiedenisboeken in.

Nadat de Ronde om de Zuiderzee ‘klassiek’ werd en er om verkeers- en vergunningtechnische reden niet meer om de voormalige Zuiderzee kon worden gereden, werd uitgeweken naar andere gebieden in ons land om uiteindelijk uit te komen in het Oosten van de Lage Landen. Nog was dat niet genoeg voor de inmiddels verwende deelnemer en leek het gedaan met de oudste rally van Nederland. De eerste editie vond in 1958 plaats, twee jaar na de Suez-crisis toen het autorijden door brandstofgebrek aan banden werd gelegd.

Oldtimers te koop, Youngtimers te koop, Klassieke motoren te koop. Elke maand vindt u in Auto Motor Klassiek weer duizenden klassiekers te koop.

Auto Motor Klassiek in december

“Never say never again” moet wel de beste titel voor een Bond-film ooit zijn. Eigenlijk was het nooit de bedoeling dat die film zo zou heten. In een interview in 1971 had Sean Connery namelijk laten weten dat hij “never again” de rol van James Bond zou spelen. Toen Connery echter gevraagd werd voor een nieuwe ‘Bond’-film (van een andere producer) accepteerde hij. Waarop zijn Micheline Connery, zijn vrouw, voorstelde om ‘Never say never again’ als titel voor de nieuwe Bond-film te gebruiken die in 1983 uitkwam. Blijkbaar vond Micheline dat Sean nooit meer nooit meer mocht zeggen. Niet alleen Sean Connery maakte deze klassieke fout.
De Plymouth Road Runner uit 1969 is door de eigenaar gedurende 17 jaar (!) gerestaureerd. Ongelooflijk? Natuurlijk was hij daar niet continu mee bezig, maar dat zo’n project na zoveel tijd tóch met succes afgerond werd is een klein wondertje. “Ik zou zo’n gigantisch omvangrijk project toch niet meer zo snel oppakken” zegt de eigenaar nu. Zoiets heb ik vaker gehoord. Bijvoorbeeld de kennis die drie jaar lang dag en nacht werkte aan een Jaguar om daarna te zeggen: “Het was mooi, maar dat n-o-o-i-t meer!” Om een half jaar later weer te spreken en te horen dat hij inmiddels een nog groter project had opgepakt.
En vorige week dan… komt er iemand aanrijden op een Suzuki GT750 tweetakt, de ‘kettle’ of de waterbuffel. Met achterop iemand die de week daarvoor nog vertelde dat ze n-o-o-i-t meer achterop die motorfiets ging… “Never say never again!” In het Nederlands is een uitdrukking die er erg op lijkt: zeg nooit nooit! Niet helemaal hetzelfde maar eigenlijk nog iets beter.
Wanneer de Mercedes-Benz 500 SEC precies uitkwam weet ik niet meer, maar wat ik nog wel weet is het toenmalige enthousiasme van de schrijvende pers. Men kwam superlatieven te kort. Wat me het best bij is gebleven is overigens niet het vermogen (240 pk) of de topsnelheid, maar de prijs: vol ontzag werd over de prijs van 160.000 gulden gesproken. “Daar kun je een leuke woning voor kopen,” was de teneur. Hoe anders was de situatie een kleine vijftien jaar later… door de bereidwillige omarming van het model door mensen met een wat dubieus imago kreeg deze schitterende coupé totaal onverdiend het predicaat ‘pooierbak’. Drie autoliefhebbers uit mijn kennissenkring heb ik in die tijd horen zeggen dat ze n-o-o-i-t in zo’n auto gesignaleerd willen worden. Twee ervan hebben er nu een: de één een heel vroege 500 SEC, de ander een schitterende 380 SEC met nog geen 50.000 km op de teller. Inmiddels wordt de serie weer gezien als ‘Sacco’s Meisterwerk’.
Het is duidelijk, des te vaker je zegt dat je iets nooit zult doen, des te vaker zul je de rekening gepresenteerd krijgen. Dat baart me zorgen. Hoe vaak ik niet heb gezegd dat ik nooit links zou stemmen, een SUV zou bezitten of – God verhoede een hybride zou rijden…

In de nieuwe editie van Auto Motor Klassiek:

• DHRC kolommen

• Plymouth Road Runner

• Volkswagen Silver Bug

• Mercedes 560 SEC

• FN M90

• Royal Enfield 1911

• Mooie motorblokken

• Classic ROZ

• BMC/BL rally and spares day

• Uit de oude doos – rallycross