Alfa Romeo 1900 Sprint Touring 

De nieuwe weg

Het merk Alfa Romeo behoeft nauwelijks enige introductie. Wie kent niet de karakteristieke lijnen van de Giulia's en Bertonecoupés? Tot op de dag van vandaag produceert het merk eigenzinnige en vooral sportieve automobielen. Probeer de laatste Alfa, zelfs al is het een diesel, en u zult merken dat het karakter voortleeft. Het karakter van naoorlogse Alfa's werd gedefinieerd door de succesvolle eerste nieuwe naoorlogse Alfa Romeo, de 1900-serie. Praktisch, mooi en sportief...

Het is een mooie lentedag wanneer we ons naar Sassenheim begeven. Nu zijn er voor een liefhebber van klassieke auto's niet zo gek veel specifieke redenen te noemen om Sassenheim regelmatig te bezoeken, maar één kunnen we er toch wel bedenken. VSOC moet bij de gemiddelde liefhebber toch een belletje doen rinkelen.  Al sinds 1992 bemiddelt Very Superior Old Cars bij de aan- en verkoop van klassiekers. Maar medeoprichter Alex von Móser is in de eerste plaats ook liefhebber. Dat blijkt duidelijk wanneer we met hem in gesprek gaan. Deze Alfa is er namelijk geen uit de handelsvoorraad maar een van zijn eigen auto's. “Ik heb er al eens eerder een gehad maar die heb ik verkocht. Daar had ik toch altijd een beetje spijt van...”, vertelt Alex terwijl hij zich stevig vasthoudt aan een sigaartje. “Daarna heb ik een tijdlang gezocht naar een geschikt exemplaar totdat ik door toeval deze tegenkwam in Italië.”

Het is een exemplaar uit de eerste serie. Deze verschillen op een groot aantal punten van latere modellen. “Dat maakt alles niet gemakkelijker bij het zoeken naar onderdelen”, geeft Alex toe. “Zo zocht ik naar stuurkogels. Ik kwam in Italië bij dé leverancier van 1900-onderdelen. Als deze man het niet heeft, vergeet het dan maar! Op mijn vraag kwam hij terug met een doosje met oude gebruikte stuurkogels en de opmerking 'dat is alles wat ik heb.' Daar had ik dus niets aan. Uiteindelijk hebben we een alternatief kunnen samenstellen uit nieuwe onderdelen, maar het toont eens temeer hoe moeilijk de onderdelensituatie is voor met name de eerste serie 1900-modellen.  Hetzelfde geldt voor een asbakje. Daar zoek ik nu al een hele tijd naar, heb overal gevraagd, speur regelmatig op Italiaanse onderdelenbeurzen, maar tot nog toe zonder succes.” Het is maar goed dat er niet zo gek veel onderdelen nodig zijn. Dit exemplaar verkeert in een goede, overwegend originele staat. De 'Millenove' is oorspronkelijk nieuw gekocht door een welgestelde Zwitser, maar de auto bleef maar een jaar in Zwitserland. Daarna belandde de Alfa in Portugal waar de 1900 tientallen jaren zou blijven. Totdat hij in de jaren negentig door een Italiaan werd ontdekt. Deze kocht de wagen en liet hem overspuiten. Ook heeft de wagen ooit nieuwe bekleding gekregen. Echt volledig gerestaureerd is de Alfa dus niet, maar gedurende de afgelopen halve eeuw zijn er natuurlijk her en der wel wat dingen gebeurd. “Het bijzondere aan deze auto is dat hij bumpers heeft”, vertelt Alex. Niet om het een of ander, maar als we goed nadenken, hebben we dat wel eens eerder op een auto gezien. Maar dan wordt het duidelijk. Alex vervolgt: “Vaak zijn ze namelijk zonder bumpers. Of men ze eraf haalt of dat ze daadwerkelijk zo afgeleverd zijn, wie weet. Maar weet wel dat ze onvindbaar zijn als je ze nodig hebt!”

De 1900 Sprint van Touring is een uitzonderlijk fraaie automobiel om te zien. Het lijnenspel staat strak gespannen als een boog die elk moment een pijl kan afschieten. Alhoewel de Alfa duidelijk stilstaat - anders had de fotograaf wel gemopperd - wekt de carrosserie de indruk in beweging te zijn. De welvingen van de aluminium body zijn subtiel maar fraai en de motorkap loopt op harmonische wijze in een punt naar de smalle Alfagrille toe. “Ik vind vooral de achterkant heel mooi, fotograferen jullie die ook?”, oppert Alex, terwijl hij peinzend naar zijn Alfarode bolide kijkt. Hij heeft helemaal gelijk. Even van tevoren had ik al bewonderend naar het harmonische lijnenspel van het achtersteven gekeken en me afgevraagd hoe je zoiets moois in godsnaam bedenkt, waarna ik me realiseerde dat het niet uitmaakt hoe je dat doet. Het is er toch maar mooi en dat is eigenlijk voldoende.

Er zijn maar weinig Alfa's van dit model zo in en in rood. “Ook deze heeft oorspronkelijk een andere kleur gehad. Hij was gebroken wit. Zelf had ik hem nooit zo felrood gemaakt.” Toch komen de vormen van deze auto helemaal tot leven in de door het enthousiaste lentezonnetje sprankelende lak. “Van de fabriek uit kon je ze met vijftien en zestien inch wielen krijgen. Ik wil zien dat ik nog een set 16 inchwielen op de kop tik. Met mooie, wat bolle banden in de juiste hoogte-breedteverhouding zijn de wielkasten wat mooier opgevuld.” De Borranispaakwielen harmoniëren geweldig met de vormen en de rode lak van de auto. De wonderlijke afwezigheid van verchroomde sierlijsten en profile versterken de elegante indruk van de carrosserie. Alleen de neus is rijkelijk maar uiterst smaakvol voorzien van chroom.

Door Alfa Romeo werden speciale chassis - de 1900 Berlina beschikte over een zelfdragende carrosserie - geleverd aan de beroemde ontwerphuizen. Touring laste daarop een vogelkooiachtige buizenconstructie waarover de met de hand geklopte carrosseriedelen werden aangebracht. Deze 'Superleggera'-constructiewijze maakte een extreem lichte bouw mogelijk en werd door Touring al sinds 1937 met succes toegepast.

Het interieur is uitgevoerd in een combinatie van stof en leder, beide in bruintinten die mooi passen bij het rode lakwerk. Typisch voor de tijd is het witte tweespakige stuur. In beginsel is de Alfa Romeo 1900 Sprint een 2+2, dus eventueel kunnen wat compactere bambini achterin plaatsnemen op weg naar de kleuterschool.

Wanneer we eenmaal op pad zijn met de auto blijkt deze in ruime mate te voorzien in rijgenot. Het schakelen van de vierversnellingsbak aan het stuur kost zichtbaar wat moeite voordat de zaak op temperatuur is, maar het geluid van de viercilindermotor maakt een boel goed. Deze tijdloze schoonheid weet wandelende en rijdende voorbijgangers zichtbaar bewondering af te dwingen, maar ondanks het rijgenot dat deze Alfa biedt, kan het je niet ontgaan dat de technische ontwikkeling niet stil heeft gestaan. Wat dat betreft bestaat 'tijdloos' niet. De besturing en de remmen vereisen wat meer toewijding van de bestuurder dan in latere jaren gebruikelijk was. De vering is redelijk straf en zelfs voor toenmalige normen was de uitrusting wat karig. Hoe praktisch en nuchter deze Alfa ook was vergeleken bij de vooroorlogse modellen, het is en blijft een Italiaans raspaardje. En dat is mooi zo!